Merhaba oğluşum...
Düşünüyorum Anne olmayı.
Düşünüyorum benim için artık herşey tersine dönüyor.Ben artık anneme babama sığınacak küçük kız değilim.Bana sığınacak ve onu korumamı isteyecek bir varlık var içimde.Artık anne oluyorum.Anne olmak güçlü bir duygu.Kadın olduğumu hissediyorum.Tuhaf bir duygu.Hani insan ilk kez tanımadığı biri,bi genç tarafından teyze diye çağrıldığında nasıl bir keder duyar ve yaşlandığını hissederse bende anne olacağımı öğrendiğimde bu kadar tuhaf bi hisse kapıldım.Üzüntü vardı içimde.Artık yaşlanıyorum demedim ama artık koskoca bi kadın oldum ve ben şımarık-asi-inatçı bi kız olamayacaktım artık.Anneme babama yaptıklarımı bendemi yaşayacaktım acaba.Bir sürü şey kafamda gelip gidiyordu.Bunlara artık alışıyorum.Bu düşüncelerrin yerini şimdi benim mis kokulu bebeğim alıyor.Onun ilerde bir gün baba olacağını öğrendiğimde benim duygularımı anlayacağını biliyorum.Onun için çekinmeden yazıyorum Bunları ona.Belki herkes bu duyguları yaşamıştır.Annem-Bababam da yaşamıştır Bilmiyorum.Bildiğim bebeğim seni çok seviyorum.Bitanem küçüğüm.
Annen....
24/06/2007
Baban.... 18/11/2007




0 yorum:
Yorum Gönder